Zee-Rover

Heerlijk weertje vandaag, een mooie dag om weer eens aan de Land Rover te klussen. Sinds de “nieuwe” achterdeur er in hing, zit er geen deur-uithouder – of hoe noem je zo’n ding dat a) tegengaat dat de deur te ver openzwaait, en b) de deur, als ‘ie open is, ook open laat staan op de uiterste stand – meer op. Voor al sinds de montage van de nieuwe reserverwielhouder, die meedraait met de deur, is dat laatste wel een gemis. Met zo’n zwaar wiel aan de deur is het wel fijn als de deur open blijft staan als dat nodig is, ook als je een beetje scheef staat.

Dat lukt dus prima met een gasveer (400 N), speciaal voor dit doel van Nakatanenga 4×4 Equipment. Montage is vrij recht-toe-recht-aan, alleen moet als extra een aluminium strip (niet bijgeleverd) gemonteerd worden op de deur tussen de twee verticale uitstulpingen (zie foto’s). De deurkaart moet ook even bijgetrimd worden.  Na montage de test: deur van het slot… en daar gaat hij zachtjes open tot de uiterste stand waar hij keurig blijft staan. Dicht doen is makkelijk, slechts een lichte tegendruk voelbaar. Aanrader!

Een klein projectje tussendoor: van een paar afvalstukjes trespa, wat aluminium h-profiel, horregaas en enkele ventilatieroosters van de bouwmarkt, twee inzetstukken voor de ramen achter de B-stijl gemaakt, zodat er goed geventileerd kan worden als er in de auto geslapen wordt. Desgewenst kan in een later stadium nog geforceerd geventileerd worden door een of meer kleine 12V- computerventilatortjes in te bouwen.

Tja, hoe noem je zo’n ding in fatsoenlijk hollands… Zo staan ze in ieder geval algemeen bekend, als “Wind Deflector”, een hulpmiddel dus om het raam op een kier te kunnen zetten zonder tocht of binnenregenen bij nat weer.
Ik rij graag met het raam op een kier i.v.m. het binnenklimaat – ondanks de aanwezigheid van airco maak ik toch veel en graag gebruik van arko (“alle ramen kunnen open”). Op de prikkersmarkt werd een setje aangeboden, dus een mooie kans. Ik had al ergens op een forum gelezen dat installeren lastig was, maar in de praktijk bleek niets minder waar, ‘t was een fluitje van € 0.01.

Tijdens de rit naar Maka in de Ardennen werd het wel echt heel duidelijk, we waren redelijk zwaar beladen (campinguitrusting e.d.) en nu was goed te zien dat de veren en schokbrekers na 15 jaar trouwe dienst wel aan vervanging toe waren. Vooral achter zat er weinig leven meer in en stond de wagen een dus ook beetje achterover.

Een tijdje geleden waren de afspraken al gemaakt en de onderdelen besteld, dus samen met nieuwe voorremmen die er ook al een tijdje aan zaten te komen, en een andere reservewieldrager, kreeg Zee-Rover weer een fikse update.

De nieuwe veren en Koni Heavy Tracks schokbrekers zorgden voor een 7 cm lift ten opzichte van de oude situatie (normaal + 2″).

De reservewieldrager kwam in de plaats van de oude, die niet samen de deur open ging. Dat wilde ik wel, omdat we nu ook in de auto kunnen slapen en anders de deur niet meer van binnenuit open kan… Tevens was dit een goede gelegenheid om een model te kiezen waarin een steun voor de Hi-lift krik geintegreerd zit. Een prima plek, zo neemt de Hi-lift geen plek in in de achterbak en hoef je ook niet zo hoog te tillen als je ‘m op het roof-rack vastzet, wat ook vaak gebeurd.

In vervolg op het maken van de verhoogde laadvloer met bergruimte, dit weekend de finishing touch: het voorste gedeelte plus de afwerking.
Het voorste gedeelte is makkelijk te plaatsen op de plek van de achterbank (die bij vakanties e.d. weggenomen wordt). Onder dit gedeelte is ruimte voor een aluminium kist met gereedschap en reserve-onderdelen. Ook recovery-materiaal en de compressor heeft daar een plekje. Er blijft zelfs nog nog ruimte over om gewone vakantie bagage te stouwen. De bovenkant van de laadvloer is afgewerkt met 3 mm zwart rubber met traanplaatmotiefje.

Het moest er toch eens van komen, op verschillende plekken begon de verf af te bladderen en diverse naden vertoonden lekkages bij hevige regen…. Het dak was dus toe aan een opknapbeurt.

Lang getwijfeld over de kleur: zwart – mooi bij alle andere zwarte accessoires, en in stijl van de Special Edition uitvoeringen zoals de ‘Land Rover Rough‘ of de ‘Fire & Ice Editions‘, of toch maar voor originaliteit gekozen met de kleur “Limestone” die voor alle (wat oudere) Land Rovers zo tekenend is?

Het werd de laatste optie, na schoonamken, ontvetten, schuren en het opnieuw kitten van alle naden en dakgoten het dak eerst behandeld met Südwest Allgrund primer, daarna 2 lagen aflak van Sigma S2U, kleur RAL 1013 (Pearl Gray).

Ik ben tevreden, het dak kan weer een heel poosje mee – nu nog even wachten op die eerste fikse regenbui

Het oude gegalvaniseerde Brownchurch roofrack is verkocht en maakt plaats voor een groter en toch lichter (aluminium) roofrack van Frontrunner. Het rack is een Frontrunner Expedition Rack voor de Land Rover 110, 2.8 m lang.

Wat me vooral bevalt aan dit roofrack is het mooie systeem om lading vast te zetten. In de dwarsliggers zijn profielen aan zowel de boven- als onderkant waar een M8 bout in past. Hieraan kan je bijvoorbeeld sjor-ogen, of allerlei andere accessoires bevestigen. Ik heb er meteen een houder voor 2 jerrycans bijgekocht – de diesel is al duurgenoeg vandaag de dag, dus een extra voorraadje inslaan daar waar het goedkoop kan van pas komen.

Natuurlijk hebben de extra lampen die op het oude rack zaten ook een upgrade gekregen. Ik heb gekozen voor 4 x Sirius 40 mm projector breedstralers met een 55 W H3 lamp.

“Walaansluiting” … Tja, ik weet niet zeker of dat het juiste woord is, maar zo wordt in de bootjeswereld de 220V aansluiting op het boordnet genoemd.
Als vervolg op het installeren van de 2de accu, Cyrix laadrelais en acculader, ook een 220V aansluiting gemaakt. Achterop was nog net een geschikt plekje te vinden om een Binder waterdicht stopcontact te monteren. Van daaruit gaat de aansluiting binnen verder via een aardlekschakelaar naar de waterdicht dubbel stopcontact tegen het midden schot van de verhoogde laadvloer. Hierin zit permanent de stekker van de acculader, en er is dus nog een vrije plek over voor een 220 V accessoire.

Vandaag weer eens verder gewerkt aan de laadvloer/bergruimte en de acculader/omvormer.
Eerder had ik al een tweede accu geinstalleerd. Deze is gescheiden van de startaccu d.m.v. een Cyrix relais. Dit is een “intelligent” relais (1).

De acculader en omvormer zijn beide aangesloten op de accesoire-accu. Zo kan bij gebruik van de omvormer de startaccu niet leegetrokken worden. Als de accesoire-accu geladen wordt via de acculader, wordt automatisch via het Cyrixrelais de start-accu ook bijgeladen.

De laadvloer bestaat uit 2 gedeelten: het achterste gedeelte is een verhoogde vlakke laadvloer in de laadruimte van de 110. Boven de wielkasten uitneembare klepjes voor kleine spulletjes. Tussen de wielkasten een uittrekbare lade met 4 opbergkratten. Onder de lade nog wat ruite voor platte zaken zoals een tafeltje of stoeltje, en rechts van de la is nog ruimte voor wat lange zaken zoals de hi-lift, pioniers-schep, nordic walking stokken, etc. etc.

Het voorste gedeelte is zogezegd nog “in wording”: De achterbank wordt demontabel gemaakt zodat deze met vakanties verwijderd kan worden. Op deze plaats komt dan het voorste gedeelte van de laadvloer. Er ontstaat dan een vlakke vloer van ca. 1.55 x 1.85 m, groot genoeg om op te slapen.

Het begint aardig op te schieten. Als toegift nog even alle vloeistoffen nagekeken en indien nodig bijgevuld, scharnieren geolied en de deurrubbers ingesmeerd met zuurvrije vaseline: het weerbericht geeft weer aan dat het vannacht gaat vriezen!

(1)
De Cyrix-i 100 bestaat uit een microprocessor gestuurd power relais dat accu’s automatisch van elkaar loskoppelt wanneer de spanning daalt tot onder een bepaalde waarde (een teken dat de accu’s niet geladen worden), en weer parallel schakelt wanneer de spanning over één van de accu’s stijgt tot boven een bepaalde waarde (een teken dat de accu geladen wordt). De Cyrix accuscheider is een uitstekend alternatief voor diode of FET laadstroom verdelers. Het spanningsverlies is namelijk praktisch nihil. Voorrang voor de startaccu: De startaccu mag nooit leeg raken. Het is daarom gebruikelijk om de dynamo op de startaccu aan te sluiten. Andere accu’s, zoals de accessoire accu, kunnen vervolgens met een Cyrix accuscheider op de startaccu aangesloten worden. De Cyrix accuscheider zorgt er dan voor dat alle accu’s parallel geschakeld worden zodra de spanning van de startaccu voldoende gestegen is. Bidirectioneel: De Cyrix meet de spanning over alle twee de aangesloten accu’s. De accu’s zullen dus ook parallel geschakeld worden wanneer de accessoire accu geladen wordt, bijvoorbeeld met een acculader. Intelligente accuspanning bewaking om herhaald schakelen tevoorkomen: De software van de Cyrix-i 100 kijkt naar de trend van de accuspanning (spanning stijgt of daalt) en schakelt pas als de trend gedurende een bepaalde tijd is omgekeerd. De tijd is langer naarmate de spanningsafwijking geringer is.

.

Tijdens het snuffelen op internet in andere LaRo homepages las ik een tijdje terug iets over reflecterende tape. Dat leek me wel een experimentje waard, en via via kon ik aan die tape komen, dus zie hier het resultaat. Bij daglicht is de zwarte tape nauwelijks op de bumper te onderscheiden, bij het aanschijnen ‘s avonds licht een mooie heldere witte streep op!