Zee-Rover

Het nieuwe Logo – Waarom “Zee-Rover” ?

Het is natuurlijk een LANDrover, maar ja, nadat we 20 jaar met onze zeilboot “Woodstock” op IJsselmeer, Wad en Zee hebben rond gezworven lijkt het leuk om toch nog iets van water in de naam van ons nieuwe vervoermiddel terug te laten komen.

Zee-Rover is een Land Rover Defender 110 County Station Wagon uit 1996.

Zo zag ‘ie er vlak na aankoop uit, mooi hé?
Inmiddels is er al en een en ander in, aan- en opgeschroefd. Voor de vakantiebagage een roofrack, voorzien van verstralers en werklamp achterop. Een stuurstangbeschermer en (zwarte) traanplaat als bescherming in het  terrein. Een dashboardconsole voor xtra ruimte voor radio, 27 Mc en extra schakelaars.
En waarschijnlijk zal deze lijst van tijd tot tijd wel uitgebreid worden …

Wie is Zee-Rovers’ bestuurder?

VeeTee, voor ingewijden op het LRCH-forum en de prikpagina…

Pas sinds juli 2008 besmet met het Land Rover virus. Eerst korte tijd een Series III uit ’75 gehad. Die heeft het virus, welk latent al geruime tijd onderhuids aanwezig was, doen uitbarsten! Omdat er met de Series geen grotere reizen gemaakt konden worden, en dit toch wel op het wensenlijstje stond, werd de bejaarde Series III al na 3 maanden verruild voor een wat minder bejaarde Defender 110, voorzien van de nodige ruimte en comfort (o.a. airco en standkachel) om langere trips mee te maken.

Mijn eerste Land Rover:
Series III, bouwjaar 1975.

‘Hij heeft geen vinnen en geen spoilers. Hij doet niet alsof hij snel gaat. Hij doet nooit alsof hij snel gaat. Hij gaat niet snel. Hij verwamt je achterste niet zoals de huid van een zeldzaam dier. Hij verkoelt je gezicht niet met een zachte bries uit het dashboard. Hij heeft geen wielen uit magnesium.

Maar ik vraag je ook niet er één te gaan kopen, of er een poster van op te hangen. We hebben het over fantastische wagen en dat is niet hetzelfde als hebbedingen. Laten we het even hebben over het fantastische van de Land Rover.
Om te beginnen is hij volledig en totaal klasseloos en daarmee bedoel ik: hij vertelt de wereld niets over je vermogen, je ambitie of je succes of je capaciteiten in bed. Met een Land Rover kan je een land bewerken, of er eigenaar van zijn. Misschien in jouw ogen een tochtige oude herdershondtaxi, maar koningen, premiers, herders en advocaten kunnen allen uit hun Land Rover stappen én er fatsoenlijk uitzien.

De Series I Land Rover kwam op de markt in 1948 met permanente vierwielaandrijving en de capaciteit om te werken als een wagen, traktor, generator, laspost en brandweerpomp. Zijn carrosserie was met de hand gemaakt, uit alumiumoverschot uit de oorlog. De lichtgroene verf was een overschot van vliegtuigbouwers. Maar ze hadden het bij het rechte eind: de aparte chassis- en carrossieopbouw worden nog toepast bij de huidige Defender. Het ging niet kapot, dus hoefden ze het niet te herzien. Zelfs niet na 55 jaar van productie en 1,8 miljoen Land Rovers. Dit werd geapprecieerd en de eigenaars hielden ze op de baan. Ongelofelijk maar70% van alle ooit geproduceerde Land Rovers rijden nog steeds. 70% !
Vergelijk dat eens met de VW Kever: meer dan 27 miljoen werden er geproduceerd. Kan je je inbeelden dat er nog 70% van zou rondrijden? Hun tijd is voorbij. De VW Kever deed niets dan in grote getallen bestaan. De Land Rover was bedoeld een blijver te worden.
Ondertussen werd de Range Rover ontwikkeld en hiermee een totaal nieuw type wagen: de Sports Utility Vehicle.
Dus is hij klasseloos, slim én bijna onverwoestbaar en heeft best indrukwekkende nakomers. Maar…
Hier is de reden waarom het een fantastische wagen is- dé fantastische wagen- Land Rovers doen enkel belangrijke dingen: hij maakt deel uit van je dagelijkse leven, in de stad of op het platteland en vooral elke dag van je leven, zien of gezien worden; hij bracht zwangere vrouwen door een sneeuwstorm naar het ziekenhuis; bracht redders ver tot in de bergen; voorziet duizenden families in hun dagelijkse behoeften…
Waar anderen poseren, rondrijden, showen, … draagt de Land Rover bij tot het redden van levens, in oorlogs- en vredestijd; doorkruist hij de woestijn om hongerigen in voedsel te voorzien; exploreert ondoordringbare gebieden en zet de wereld op kaart; bouwt telecommunicatienetwerken; brengt vooraanstaanden veilig op hun bestemming; helpt mee aan de bescherming van bedreigde diersoorten… .
Voor 60% van de wereldbevolking is het de eerste wagen die ze ooit zien.
Ik daag je uit één uitdaging te vinden waarin hij zou falen waarin hij kan zijn wat hij moet zijn, en doen wat hij moet doen.
Hij is mooi, écht mooi. Op dezelfde manier als het door weer en wind geschonden gezicht van een nomade uit de woestijn. Hij verdient aanhang, een standbeeld… maar och: met of zonder aanhang, zijn doel is niet erkenning te krijgen, daarvoor is hij te druk bezig, ergens en voor iemand.’

(bron: Top Gear)